ORnLANDO's profileBELIEVE in ME"PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
May 10 ถ้าในโลกนี้ไม่มี..วันนี้เป็นอีกวันที่ผ่านไปอย่างช้าช้า
การทำงานเนี่ยเป็นชีวิตที่ไม่ค่อยน่าพิศมัยเท่าไหร่เลย
นี่ขนาดแค่เราเพิ่งเริ่มฝึกงานเท่านั้นเอง
ไม่ใช้ที่ตัวงานออดิทหรอก แต่เรามานั่งคิดดูว่า
การที่คนเราจะต้องทำไรซ้ำซ้ำ เช่นการตื่นเช้ามาด้วยอาการงัวเงีย รีบแต่งตัง
อกไปทำงาน เดินทาง ไปถึงก็นั่งพิมพิมพิมคอม
แล้วพักเที่ยง ทำงานๆ รอถึงเวลาเลิกงาน เดินทางกลับ เหนื่อย นอน
แล้วก็รีบตื่นไปทำงาน...
เชื่อแล้วว่าชีวิตการเป็นนิสิตเนี่ยมันวิเศษขนาดไหน
อยากจะทำไรก็ทำได้ อยากไปเที่ยวไหนก็ไป
แต่ที่น่าเสียดายเวลาของเราเหลือน้อยเต็มทน
อีก 1 ปีกับชีวิตนิสิต ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเริ่มไปทางไหนก่อน
แต่ขอบอกไว้เลยว่า เราจะใช้ชีวิตให้คุ้มค่าสุดๆไปเล๊ย...
(เหมือนที่พ่อหมีบอกเอาไว้)
ป.ล. ไม่ได้ีupนาน 1ปีเต็ม..
ที่กลับมานั้น
แค่เพราะเราได้แรงบันดาลใจจากเธอ
ทำให้เราเริ่มเขียนมันอีกครั้ง
...ฟ้าที่เธอมองอยู่นั้น จะเป็นฟ้าเดียวกับชั้นรึป่าวนะ... March 20 ขอบคุณ และ ลาก่อน Acct'44วันเวลาดีดีที่เราเคยมีร่วมกันมา
ไม่เคยคิดว่ามันจะหมดลง
ภาพที่เราเคยผูกพันกัน
ต้องเก็บไว้เป็นเพียงแค่ความทรงจำ
"""ฉันจะจำเธอไปในแบบนี้ จำความรู้สึกนี้
เก็บอยู่ในหัวใจเมื่อยามที่ไกลกัน ฉันจะมองเธอเป็นครั้งสุดท้าย จะจำทุกอย่างไว้
และจะมีหัวใจเก็บไว้ให้เธอคนเดียว ฉันสัญญา"""
ไม่รู้ว่าจะอีกนานเท่าไหร่กว่าเราจะได้พบกัน
แต่สำหรับอร
""ไม่ว่าเธอจะอยู่ไหน สายตามองกันไม่เจอ
ก็ใจจะคิดถึงเสมอ ส่งรักให้เธอไม่ขาด หล่อหลอมด้วยหัวใจ ระเหยเป็นไอลอยในอากาศ
ห่วงใยเธอเหมือนเดิมทุกลมหายใจ""" ขอโทด ที่ทำให้พี่เหนื่อย
ขอโทด ที่บางครั้งดื้อ และ ไม่เชื่อฟังพี่
ขอบคณ สำหรับการเป็นพี่ที่ดี ตลอดมา
ขอบคุณ สำหรับกำลังใจดีดีที่มีให้
ขอบคุณ สำหรับคำแนะนำดีดี
ขอบคุณ สำหรับทริปที่ทำให้รุ่น Acct'46
ที่สำคัญที่สุด
ขอบคุณ สำหรับ ค่ายบัญชี #13
ขอบคุณ ฟ้าทำให้เราได้มาเป็นพี่น้องกัน
*เมื่อมีพบก็ต้องมีจาก
แต่การลาจากไม่ใช่จุดสิ้นสุดความสัมพันธ์
แม้เราต้องจากกันไกล
แต่เราก็ยังเป็นพี่น้องกันเสมอ
สัญญานะว่าจะมาหากันบ่อยๆๆ
รักและคิดถึงพี่Acct'44
สุดท้าย
...
..
.
"""วันนี้เราไกลห่างกัน
มันเป็นทางเพื่อชีวิตคน
แต่เพียงเมื่อใดที่ทุกข์ทน
ก็มีสิ่งหนึ่งให้เธอกลับมาหา
ที่เดิมแห่งนี้ จะเป็นของเธออยู่เสมอ
ยังไม่มีใครมาแทนเธอ
ตั้งแต่เธอจากไป
ที่เดิมแห่งนี้ตรงนี้ฉันยังเก็บไว้
และฉันยังมีที่ว่างในใจ สำหรับเธอ"""
February 13 เกษตรแฟร์ 26มค -3 กพ 50ช่วงเกษตรแฟร์เนี่ย สำหรับคนที่ไม่มีอะไรทำ
คงจะกลายเป็น วันหยุดยาว ไปเที่ยวต่างจังหวัดกัน อ่ะดิ
แต่สำหรับ เรามันเป็นช่วงที่แมร่ง โคตร ยุ่ง และโคตรเหนื่อย
คณะเราทุกๆๆปีจะมีการรวมกันทำกิจกรรมของนิสิตชั้นปี2
เปิดร้านอาหาร ในนาม คณะ
ปีนี้ร้านเรามีชื่อว่า"Bus Stop"
เราก็เปน เฮด ฝ่าย เสิร์ฟ
เหนื่อยมากกก วิ่งจนปวดขา ไปหลายวัน
แต่ถามว่าสนุกมั้ย เราสนุกกับการทำงาน กะเพื่อนๆมากเลยทีเดียว
อาจมีบางครั้งที่แบบ เหนื่อยจนไม่ไหว แต่
ทุกอย่างมักจะผ่านไปได้ด้วยดี เพราะพวกเรา ช่วยๆกัน เพลินๆ
การทำงานครั้งนี้ เราว่าเราต้องร้องไห้บ่อยสุดแน่เลย
แต่ไม่ใช่การร้องไห้เพระเสียใจทุกครั้งนะ มีร้องไห้เพราะดีใจด้วย
ใครจะไปรู้ล่ะว่าเพื่อนที่เราคบกันมาไม่นาน
จะเข้าใจเราได้มากขนาดนี้ดีใจมากเลยว่ะ
ขอบคุณเกษตรแฟร์ที่ทำให้เราเข้าใจเพื่อนหลายๆๆคน
เข้าใจว่า คนไหน คือเพื่อนที่จะอยู่ช่วยกันยามที่เพื่อน เหนื่อย
เข้าใจว่าคนไหนที่พึ่งพา ไม่ได้
เข้าใจชีวิตเพิ่มขึ้นอีกนิดนึง
ขอบคุณพี่พี่ ทุกคนที่มาอุดหนุน ทุกวัน
สุดท้ายขอบคุณเพื่อนๆที่มาช่วยๆกัน เพลินๆ
หวังว่าคงได้ร่วมงานกันอีกไม่เร็ว ก็ช้านะ เพื่อน
January 09 แอ่วเหนือแอ่วเหนือฟรี ครั้งนี้ วันที่4-8 มกรา
เพราะ พี่ๆที่คณะเค้าพาไป ก้ไปกะอาจารย์ อ่ะดิ
แต่ความประทับใจไม่ได้อยู่ตรงนั้นหรอกนะ....
เริ่มแรก ออกเดินทาง5โมงก่าๆๆวันที่4 ถึง 6โมงเช้าวันใหม่
ตลอดทางเม้าท์กันมันส์มาก
ไปถึงก็แมร่งโดนไซโค ให้เขียนโครงการ จะอะไรล่ะ
กุเขียนเรื่อง *ไปปลูกป่ากัน* ตลกเนอะ แต่กุชอบนะ เขิลว่ะ
วันที่2
เออ ไปเที่ยวกันที่ออบหลวง สวนสนบ่อแก้ว
แล้วนั่งรถต่อไปที่ แม่ฮ่องสอน
โอ้ว...โค้งจะเยอะไปไหน ล่อไปเป็นพัน โค้ง
เมารถว่ะ เลยซัดยา แก้เมาแล้วหลับยาวเลย..
เจอกันอีกทีที่ถ้ำแก้วโกมล สวยมากๆๆ แต่เหนื่อยว่ะ ปีนลงถ้ำเนี่ย...
เข้าที่พักกัน...สัมมนาแปบเด่วก็ออกไป shpping ที่ตลาดนัด
วันที่3
ตื่นเช้าตรู่ ไปล่องเรือตามแม่น้ำปาย
ไปดูหมู่บ้านกะเหรื่ยงคอยาว(กะเหรื่ยงแมร่ง ขายของแพงว่ะ)
วิวสวยแบบไม่ไหวแล้ว...ไปต่อกันที่พระธาตุดอยกองมู
ภูโคลน เอาโคลนมาพอกหน้าให้ใสปิ๊งกันเลย ...
ไปปายกัน เมารถแบบ มึนๆๆๆเลย ไป กินข้าวแล้วshopping
ต่อด้วย แช่ น้ำแร่ร้อนๆๆ กะเพื่อนๆๆขาเม้าท์...รู้สึกดีจิงๆๆว่ะ
วันที่4
แล้วตื่นมาไปต่อกันที่ห้วยน้ำดังดูทะเลหมอก แล้วไปเชียงใหม่กัน
....ไปเที่ยวในเชียงใหม่ +งานพืชสวนโลก
เป็นงานที่ดีมากเลย ประทับใจจัง สวย ชอบต้นไม้อ่ะ
แต่เหนื่อยมากๆๆๆๆๆ เสร็จแล้วต่อที่ประตูท่าแพ ปล่อย โคม กะเพื่อนๆๆ
ซื้อของ สุดถูก
แล้วนั่งกลับจากที่เชียงใหม่ 5ทุ่ม
วันที่5
ถึง 9โมงเช้า
---------------------------------------------------------------------------------------
**ทริปนี้ได้กินดีอยู่ดีมากๆๆเลย
นอกจากนั้นได้ไปกะพวกแก
ไ อหวา รัน เนม ริน ท็อป แชมป์ เชง ตั้ว ปิง เมย์ อะ ปั้น แป้ง
+พี่โม ชิ เบส ปัด กะติ๊บ โจ ชาญ บอล +พี่ๆๆคนอื่น+คณาจารย์
พวกแกรุ้มะ เรานอกจากประทับใจที่เที่ยวแล้ว
ยังประทับใจพวกแกด้วย
รักพวกแกว่ะ
***อยากไปแม่ฮ่องสอนอีกจังเลย
ดีใจที่เรามีโอกาสดีดีอย่างนี้ร่วมกัน December 30 สอบอีกครั้งกี๊ด......
สอบมิดเทอม มาถึงอีกครั้ง
สอบ7 ตัวแน่ะ
โหดว่ะ
ยอมรับเลยว่ะว่าอ่านไม่ทัน
แถมเทอมนี้แมร่งไม่ค่อยมีอารมณ์ อ่านเท่าไหร่
ทำไมเป็นคนแบบนี้วะ
สรุป บางวิชา ขอลอกเหอะ...
ส่วนบัญชีแมร่ง มีแต่คนบอกว่าตัวนี้ง่าย เหอๆๆๆกุก็ว่ายากอยู่ดีว่ะ
สรุปแมร่ง ดรอปคอร์ส เหอะ...(จะดีเหรอ)
***ไปเที่ยวดีก่า..อิอิเที่ยวเหนือ ฟรี แต่อาจแลกด้วยความรู้สึกที่ต้องเลือกทีหลัง November 21 ค่ายย่อยอีกครั้งค่ายย่อย ณ หาดเจ้าสำราญ เพชรบุรี
คืนก่อนไป...
อยู่ๆก็นอน ไม่หลับ
อยู่ๆก็นึกถึงค่ายย่อยปีที่แล้ว
เอารูปเก่าๆมานั่งดูแล้วก็เศร้า
เพราะพี่พี่หลายคนปีนี้ไม่มีโอกาสได้ไปอีกแล้ว (ก็พวกบัณฑิตน่ะ)
.......................................
.............................
ตอนเช้า ความทรงจำเก่าๆๆเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในหัว
เศร้าว่ะ
เราพร่ำบอกกะตัวเองอยู่ตลอดว่า
"ไม่ได้นะ อร อย่าทำแบบนี้
วันนี้เราจะมาเก็บความทรงจำใหม่ๆ ไม่ใช่มัวแต่โหยหาแต่ความทรงจำเก่าๆ"
โอเค หลังจากได้บ้านแล้ว เราได้อยู่บ้าน5 สีม่วง แป๋น..
พี่ฮวก กะ พี่กุล เป็นพ่อ-แม่(เหมือนที่คิดไว้เลยว่าน่าจะได้อยู่กะพี่ฮวก)
บ้านเรามี**พี่พลอย พี่ผึ้ง พี่ฮวก พี่กุล พี่บูม อร อรรธ จอยลี่
น้องอัน น้องมล น้องมิ้นท์ น้องต่าย น้องบูม**
บ้านเราเนี่ย ปากดีทุกงานเลยเหอๆๆ..บ้านคราวนี้ก็น่ารักมากๆเลย
เอาเป็นว่าเราได้ ร้องเพลงค่าย เล่นเกมส์ หัวเราะกะชาวค่ายอีกครั้ง
สนุกและมีความสุขมากๆ ความทรงจำที่ดีดีเกิดขึ้นอีกครั้ง
แต่ไม่เหมือนเดิมนะ เพราะต่างคน ต่างสถานที่
แต่ความเป็นค่ายย่อยยังเหมือนเดิม
ดีใจที่ได้มา กะทุกคนนะ
**ดีใจที่ได้ร้องเพลงค่ายริมทะเล สายลมอ่อนๆ
เสียงคลื่นแผ่วเบา คลอไปกะเสียงเพลงค่าย รู้สึกดีจิงๆๆ
สุดท้ายขอบคุณ staff ที่คอยเหนื่อยจัดค่ายย่อยครั้งนี้นะ
--เพลง เรือลำหนึ่ง
ที่เราเดินไปบนหาดแล้วร้องกะพี่ส้ม2คน เนี่ย มันเพราะกว่าทุกครั้งจิงๆ
ปล.เสียดายจัง ยังไม่เคยอยู่บ้านดียวกะพี่ยิมเลย
-----------------------------------------
ไม่อยากให้เรา2คนเป็นแบบนี้
คำว่า พี่น้อง สำหรับอร สำคัญมาก อรรักพี่มากด้วย
อรกลัวที่จะเสียพี่ไป แต่อร ไม่รู้ว่าพี่คิดไงนะ
เมื่อไหร่ที่เราจะเหมือนเดิม...จะมีวันนั้นมั้ย??
มันอาจเป็นเพราะอรคิดมากไป
แต่ตอนนี้อรก็แค่อยากคุยให้รู้เรื่อง
อย่าฟังคนอื่นพูดเลย มาฟังที่อรจะบอกพี่ดีก่า
อรจะรอนะเมื่อพี่พร้อม จะกลับมาเหมือนเดิม
ขอร้องล่ะ อย่าหนีอีกเลย เพราะแค่นี้อรก็เจ็บปวดจะแย่อยู่แล้ว
รักพี่
..แล้วพี่จะได้อ่านมั้ย?? ถ้าได้อ่านแล้วรู้ตัว ก็เข้ามาคุยกันนะ October 26 ค่ายบริหาร#9...ในโลกแห่งความฝัน และ วันที่เป็นจริง
เรื่องราวทุกสิ่งต่างกันมากมาย....
กลับมาจากค่ายก็เหมือนกับการที่ต้องตื่นจากความฝัน
ค่าย* มันเป็นจุดเริ่มต้น ของทุกๆอย่าง....ทั้ง
ประสบการณ์ ความรู้สึกดีดี หรือแม้กระทั่งความสัมพันธ์..
ไม่น่าเชื่อเลยนะ การไปค่าย แล้วอยู่กันแค่ 8 วัน
กินด้วยกัน นอนด้วยกัน ร้องเพลงด้วยกัน หัวเราะ ร้องไห้ด้วยกัน
มันจะทำให้เราผุกพัน กันได้มากขนาดนี้
จากคนที่เคยเดินผ่านกันตอนอยู่มหาลัย ตอนนี้ได้คุยกันจนสนิทใจได้..
ครั้งนี้เราได้มีโอกาสไปค่ายอีกครั้ง ...
เมื่อคิดถึงคำว่าค่าย..
จะรู้สึกถึงความรัก ความอบอุ่น ความห่วงใย...
ค่ายให้อะไรเราหลายๆๆอย่าง
ขอบคุณค่าย ที่เราเป็นอยู่ทุกวันนี้เพราะค่าย
และขอบคุณชาวค่ายที่ทำให้ ค่ายสมบูรณ์
ขอบคุณบ้าน8 ที่เรารักกัน
ขอบคุณพ่อบ้านแม่บ้าน ที่ดูแล
---------------------------------
ค่ายทั้ง2 ค่ายไม่เหมือนกันเลย ต่างมีข้อดีของมันเอง
อรรักค่ายเพระมันคือค่าย
ก็ไม่มีไรมากแค่อยากบอกว่า
**รักค่ายน่ะ**
-----------------------------------
special Thank::
บ้านแปด สีแสดแดดเลียตูด
จน เครียด..** แดก โจ๊ก**
พี่แดก พี่โจ๊ก พี่เหย่ย พี่ทิพย์ พี่ไผ่ พี่ปิง พี่โม พี่ยุ้ย พี่มู่ ไอเนม ไออะ ไออิ้ว น้องนน
จาก "ตนค่าย" October 07 ทำไมวะ...ทำไมวะ...
เราเป็นคนนึงที่เชื่อว่า คนเราถ้าขยันแล้ว....
ไม่ว่าจะยากขนาดไหน ก้สามารถผ่านไปได้
.............................
................
........
การสอบบัญชีมันช่างเหนื่อยและหนักหนามาก สำหรับคนที่เรียนคงรู้ดี
บัญชีตัวที่เราเรียนอยู่ เรียกว่า **หนี้สิน(การบัญชีขั้นกลาง)
เนื่องจากคะแนน เราช่วงกลางภาค ไม่ค่อยดีอ่ะ
เพราะเราขี้เกียดอ่ะ ไม่ชอบทำแบบ ฝึกหัด2
ดังนั้นเราจึงเลือกที่จะไม่ดรอป แต่ FIGHT
เราจึงขยัน อ่าน + ทำแบบฝึกหัด
แล้วเป็นไง----------
วันที่สอบมาถึง เรามั่นใจพอควร ว่าน่าจะทำได้
..
..
..
2เราไม่เข้าใจ ทำไมอ่ะ ข้อสอบจะยากไปไหนเนี่ย
ทำไม่ได้(ยากขนาดนี้ วัด อะไร เด็กได้เหรอ)
ทำไม่ได้กันหมด
เรารู้สึกไม่ไหวแล้ว เราจะขยันไปเพื่ออะไร อ่านมาก้ทำไม่ได้
วันนั้นสอบเสร็จร้องไห้จน..ปวดหัว
แต่พี่พี่บอกว่าไม่ต้องร้องแล้ว รอร้องทีเดียวตอนเกรดออกเลย
ไม่อยากเรียนบัญชีแล้วอ่ะ เหนื่อยอ่ะ เครียดอ่ะ เซง โว๊ย
**ก็ได้แค่บ่นน่ะ
ถ้า F ก็คงต้องเรียนใหม่ตามระเบียบ
---------------------------------------------------
สอบเสร็จแล้ว แมร่งเครียด ... อยากเที่ยวเฟ้ย
ไปค่ายดีก่า คลายเครียด September 11 NEW WAVE#9วันที่ 8-10 กันยายน
ที่ผ่านมานี้เรา ได้มีโอกาส เข้าร่วม โครงการฝึกอบรม
ผู้นำกิจกรรมนิสิต หรือที่เรียก กัน สั้นๆว่า นิว เวฟ
ตอนแรก กะไปเอา ฮา กะเพื่อนๆ อ่ะ
แต่กิจกรรม ที่พี่staff เค้าเตรียมไว้อ่ะ
ทำให้เราเข้าใจการเป็นผู้นำได้ดีขึ้น เพิ่ม ทักษะ ได้ดีมาก
หนุกดีอ่ะ นอกจากนั้น
ไม่อยากเชื่อเลยว่า การที่ไปกะ เอา ฮานั้น
มันไม่ได้มีแค่นั้น
เรากลับได้พบความรู้สึกดีดี มากมาย ได้ประสบการณ์ต่างๆ
ที่สำคัญที่สุด คงไม่พ้น เรื่อง เพื่อน
ดีใจที่ได้ มาอยู่ด้วยกัน 3วัน
ทำให้ได้พบกับเพื่อนใหม่ๆ
ได้สนิท กันมากขึ้น ดีใจหว่ะที่ได้รู้จักเพื่อนๆๆ
สุดท้าย** มีการโหวต น Mr. 'n Miss NEW WAVE
เพื่อนๆ โหวตให้เราได้ ตำแหน่ง ซะงั้น ขอบคุณนะจ๊ะ
ฝ่าย Mr. ก็คือ อ้น Market (ดีใจ ดีใจ)
RE..RED..HO..HOT..RED HOT
*RED HOT WAVE*.......BOOM
----------------------------------
ช่วงนี้กลับมาสู่โลกแห่งความจริง
FIGHT หนี้สิน ต่อ
---สู้ๆๆๆๆ ใกล้สอบ แว้ว... July 08 BUS DAY 'n BUS NIGHTสังขารไม่คอย เอื้อ เลยช่วงนี้ ไม่สบาย อ่ะ
วันที่ 1 มิ ย. 2549
บัสเดย์
วนกลับมาอีกรอบ คราวนี้เรามาทำหน้าที่สันอีกแล้ว หนุกมากๆเเลย
ได้เต้น ร้องเพลงกะเพื่อนอีกแว้ว
บัสไนท์
การแสดงที่จะไม่มีวันลืมเลย
ก่อนแสดง เพื่อนๆแอบตื่นเต้น เราเลยบอกเพื่อนไปว่า
ไม่เป็นไรหรอก เราทำเพื่อน้อง
ไม่ว่าจะออกมาดีหรือไม่ดี น้องก็คงดีใจเนอะ
(การแสดงที่อุบาดๆ ก็ไม่เป็นไร เราแสดงแค่แปบเดียวก็จบ
แต่น้องจะจดจำไปชั่วชีวีต55+)
บายศรี
เรานึกถึงวันที่พี่เค้าบายให้เราเมื่อปีที่แล้ว...คิดถึงจัง
เราบายให้น้องไปหลายคน หวังว่าน้องคงเอาสิ่งที่พี่บอกกลับไปคิดต่อนะ
หลังจากบายน้อง เราก็ ให้พี่บาย
อารมณ์ เดิมเลย บ่อ น้ำตาแตก.....
--พี่ปิง
ขอบคุณนะ อรจะทำหน้าที่ของเพื่อนให้ดีดี
--พี่ยศ
อรรับปากแล้ว สำหรับสิ่งที่พี่ฝากไว้ไม่ต้องห่วงนะ
--พี่แอร์
เค้าจะไม่ถอยนะ
--พี่ทรง
เค้าดีใจนะที่พี่เห็นว่าสิ่งที่เค้าทำ
ยังคงทำให้พี่นึกถึงบัญชีและความรู้สึกเก่าๆได้
ขอบคุณพี่ๆๆๆๆทุกคนนะที่คอยให้คำปรึกษาและกำลังใจเค้าเสมอ
..........................................................................................
ถ้า ถามเราว่าเหนื่อยไหม?.........
เราตอบตรงๆเลยว่าเหนื่อยมาก โทรมที่สุด เราแอบท้อใจนิดนึง
เราไม่อยากให้เพื่อนทะเลาะกัน เราคิดว่าทำไมทุกคนต้องเอาแต่ใจ
......กว่าจะผ่านมาได้ อุปสรรค แต่ละอย่างทำเอาเหนื่อยเลยอ่ะ
พอถึงวันที่มีกิจกรรมแต่ละอย่างเรามักมองย้อนกลับไปเมื่อตอนเราอยู่ปี1
เรารู้ก็ตอนนี้แหละว่าเป็นพี่มันเหนื่อยแค่ไหน
สู้โว๊ย...
**พี่ปี 3 เค้าจำ บัสไนท์ ปีก่อนได้ดีมากเลย ฝังใจไปชั่วชีวิต 555+
**เพื่อนๆเต้นได้เยี่ยม ทุกชุด
**ขอบคุณเพื่อน บัญชี การตลาด บริหาร ทุกคนนะ June 25 ทำไม...เราเคยผ่านการเป็นน้องมาแล้ว....
และเราก็คิดว่าเราน่าจะเป็นน้องที่ดี
.
.
.
แต่ตอนนี้เราต้องเป็นพี่แล้ว
กลับกลายเป็นว่า เราเป็นพี่ที่ดีของน้องไม่ได้
สิ่งที่เราทำไปมันไม่ดีพอ น้องไม่อยากรับรู้
มันเหมือนกับว่าสิ่งที่เราทำมันไม่มีค่า..
.
.
.
.
เราก็ได้แต่เสียใจอย่างนี้
โดยที่ทำอะไรไม่ได้...ทำอะไรไม่ได้จริงๆ June 03 รับน้องการรับน้อง ครั้งที่2ในชีวิต
แต่คราวนี้ไม่ใช่ในฐานะ น้อง อีกต่อไป
เรากลับเข้ามาใน ฐานะ พี่
ที่จะมอบทุกทุกสิ่งที่เราได้รับมาตลอด 1 ปี ให้กับน้อง
-----------------------------------------------
วันที่ 31 พ.ค. 49
ตอนเช้าบอกตรงๆว่า เครียดน่าดู ...
พอเห็นหน้าน้องเราก็กลัวๆว่าเราจะทำไม่ได้
เราไม่กลัวอะไรนอกจาก ใจตัวเอง
เรามันชอบท้อไปก่อนอยู่เรื่อย..
สุดท้ายสันสำหรับเรามันไม่ได้
ออกมาดีเหมือนที่คิดไว้(คนอื่นเราไม่รู้นะ)
เราว่าเราน่าจะทำได้ดีกว่านี้
แล้วยังพี่ที่มาดูเราวันนั้นอีกหลายคน
เรากลัวว่าพี่เค้าจะผิดหวัง
แต่พี่ๆเค้าก็บอกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว
ยังไงมันก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
มันอาจมีหลายอย่างที่ผิดพลาด
เพราะ มันเป็นงานแรก
เราจะเก็บทุกอย่างไว้เป็นประสบการณ์
-------------------------------------------------------------
**ขอบคุณเพื่อนๆนะที่ช่วยงานจนมันผ่านพ้นไปได้
**ขอบคุณพี่พี่ที่เป็นกำลังใจและคอยแนะนำตลอด รักพี่นะ
**ขอบคุณน้องที่ให้ความร่วมมือนะ
May 13 ความรู้สึกเดิมๆวันนั้น
เหมือนได้ย้อนกลับไปเมื่อ1ปีก่อน...
ตอนแรกที่ได้เจอหน้ากันความรู้สึกดีดีกะเพื่อน
มันก็ย้อนกลับมาอีกครั้ง
มันรู้สึกเหมือนกับว่านี่แหละที่นี่
ที่ๆเราจะสามารถแสดงตัวตนที่แท้จริงของเรา
โดยไม่ต้องคอยระวังว่าคนโน้นนี้จะรู้สึกยังไง
เพราะว่าเรารู้จักกันมานานแล้ว
เรารู้ไส้รู้พุงกันหมด(รับกันได้ทุกเรื่อง)
ไปทำกิจกรรมเดิมๆที่เคยทำด้วยกันบ่อยๆ ...
**ร้องเกะ ต้องไปกะพวกแกเท่านั้นถึงจะมันส์
เราไม่เคยรู้สึกอย่างนี้เมื่อไปกะเพื่อนๆที่มหาลัย
ความรู้สึกที่ได้มันไม่เท่ากะที่ไปกะแกอ่ะ
ได้ร้อง ได้เต้น ได้หัวเราะ ได้เม้าท์ ได้กอดกันอีกครั้ง..
อยากให้เรามีโอกาส
ได้ไปเจอกันอีกบ่อยๆ ...
****รักพวกแกมากนะ ขอบใจมากที่ทำให้เรามีความสุข
------------------------------------------------------------------
เย้ๆ...
จะได้ซ้อม สันฯ แล้ว
ตื่นเต้น+ดีใจด้วย
โย่วๆ
May 06 อย่าทำให้ฟ้า(ป๊าม๊า)ผิดหวังฟ้ายังมีตา ที่ฟ้านำเธอมาร่วมทางอยู่กับฉัน
ท่ามกลางคืนวัน ที่เหนื่อยล้ากายใจ ให้ยังพอมีแรงสู้ไป ถึงล้มก็รู้ ว่าฉันยังมีมือของเธอ ถึงฉันนั้นพลั้งหรือพลาดอะไรไป อย่างน้อยยังมีเธอ เป็นเหมือนเส้นชัย และทุก ๆ ครั้ง ที่เสียอะไรไปเท่าไร ก็คิดทุกครั้งว่าได้อะไรมา และพบว่าฉันโชคดีสักเพียงใด ที่พบเธอ อยู่กันอย่างนี้นานๆ นะเธอ จากกันวันไหน ฟ้าคงจะผิดหวัง อยู่กันตรงนี้หัวใจจะฝากฝัง ใส่มือเธอนั้น อย่าไปไหน อย่าไปไหน อย่าไปไหน เมื่อฉันลืมตา ก็ขอแค่ได้มองเห็นเธออยู่กับฉัน หนทางจะไกล สุดขอบฟ้าไม่หวั่น ได้รางวัลเป็นเธอมาแล้ว ผิดความตั้งใจ ที่เป็นของฟ้า อยู่กันอย่างนี้นานๆ นะเธอ
จากกันวันไหน ฟ้าคงจะผิดหวัง อยู่กันตรงนี้หัวใจจะฝากฝัง ใส่มือเธอนั้น อย่าไปไหน อย่าไปไหน อย่าไปไหน -------------------------------------------------------------------------------
ฟังเพลงนี้ทีไร น้ำตามันก็พาลจะไหลอยู่เรื่อย
ป๊า+ม๊า อรจะเป็นลูกที่ดี จะไม่ทำให้ผิดหวัง
อย่าไปไหนนะ อยู่ด้วยกันนานๆนะ
----------------------------------------------------------------------------------------------
ขอบใจเพื่อนๆที่คอยช่วยกันทำรับน้องนะ
ขอให้มันสำเร็จด้วยดี
สู้ๆ
April 21 ถึงเพื่อนตอนนี้เริ่มเหนื่อยและท้ออีกละ
งานรับน้อง
แม้มันจะไม่ใช่
งานที่เหนื่อยและหนักที่สุด
แต่มันก็คล้ายกับงานแรก
ที่เราทำอย่างเต็มตัวตั้งแต่มาอยู่ที่นี่
แม้จะมีประสบการณ์มาก่อน
แต่ก็มีแอบไม่มั่นใจบ้าง
แต่ไม่ต้องห่วง
ที่เราทำก็เพราะอยากทำ
ไม่ได้โดนบังคับ
ยังมีเพื่อนดีดี
ที่คอยมาช่วยกันเยอะแยะๆ
เรามั่นใจว่างานจะออกมา
สำเร็จแน่นอน
ขอบคุณเพื่อน
ที่มาพาบัญชีไปด้วยกันนะ
สู้ๆโว๊ย
April 10 ทำไม...ถึงคุณ...คนนั้น
ทำไม...
ทำไมคุณต้องดูถูกพี่พี่ที่เรารักและสิ่งที่เราทำ
สิ่งที่พี่เราคิดและทำมันอาจไม่ถูกใจคุณ
แต่อย่ามาดูถูกพี่ที่เรารักต่อหน้าเรา
เราไม่ชอบ
(คุณไม่เข้าใจคุณค่าของมันหรอก อย่าตัดสินทั้งที่คุณไม่รู้)
เราไม่เข้าใจคุณเลย ทำไมคุณชอบคิดแบบนี้
คุณคิดว่าคุณเก่ง คิดว่าดีกว่าคนอื่น
คิดว่าผ่านมาหมดแล้ว
คุณพูดเหมือนกับว่า
สิ่งที่เราทำเพื่อบัญชีมันไม่มีความหมาย
คุณไม่รู้หรอกว่าบัญชีมีความหมายต่อเรามากขนาดไหน
เรารักบัญชีมาก
การที่เราทำเพื่อสิ่งที่เรารักมันไม่มีค่าเลยเหรอ
เราไม่ได้อยากว่าคุณหรอก..
แค่อยากให้คุณรู้ว่า เราเสียกำลังใจและเสียความรู้สึกมากเลย
--ฝากบอก--เราเป็นคนชอบกังวลและคิดมาก
เรื่องแค่นี้สำหรับคุณมันอาจเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเรา
March 30 คิดถึงกลายเป็นคนใจง่ายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้...
ตกหลุมรัก ค่าย เข้าอย่างจัง
ภายในเวลาไม่ถึง 10 วัน
มันมีมิตรภาพ ความรัก ความเข้าใจ
ความห่วงใย เกิดขึ้นมากมาย
กลับมาแล้วก็ได้แต่นั่งเพ้อหา...
คิดถึงค่าย....โว้ย
--ต่อไปต้องเริ่มเป็นผู้ให้แล้ว ไม่ใช่แค่ผู้รับฝ่ายเดียวเหมือนแต่ก่อน..
จะทำเต็มที่เพื่อน้องๆ จะได้รับความรู้สึกที่เหมือนกับที่เราเคยได้มาจากรุ่นพี่
--ขอบคุณพี่ๆทุกคนนะ
March 25 ค่าย ร.ร.บ้านโนน วัฒนานคร สระแก้วค่าย มันยิ่งใหญ่กว่าที่พูดกัน มันต้องไปไปเองถึงจะเข้าใจ
ค่ายให้อะไรกับอร หลายอย่าง ความสุข เสียงหัวเราะ ความเสียสละ ความอดทน และ น้ำตา ไม่ใช่เพราะเสียใจแต่เป็นเพราะความตื้นตัน ความซาบซึ้ง ความรักที่เหล่าชาวค่ายมีให้แก่กัน ขอบคุณพี่ ปี4 ที่ทำให้ ค่ายสมบูรณ์ และ ทำให้เราเข้าใจความหมายของ ค่าย มากยิ่งขึ้น
ขอบคุณพี่ ปี3 ที่อดทน ลำบาก เหน็ดเหนื่อย ทำค่ายที่ดีดี อย่างนี้ ทำให้พวกเรา ได้ไปอยู่ด้วยกัน ร่วมทุกข์ ร่วมสุข ร่วมกันแก้ปัญหา ร้องเพลงด้วยกัน ขอบคุณพี่ ปี2 ที่จะสานต่อความตั้งใจของพี่พี่ต่อไป(รอค่ายครั้งหน้าอยู่นะ) ขอบคุณเพื่อน ปี1 ที่คอยช่วยเหลือกันเสมอ ขอให้เรารักกันตลอดไป"เราจะพา บัญชี ไปด้วยกันนะ" ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่มาคอยดูแลเอาใจใส่ น้องบางคนแทบไม่เคยต้องตักกับข้าวเองเลยนะ
รักบ้าน 6 มากเลย "บ้านหมี" ญาติหมีทั้งหลายได้แก่ พี่บาส(พ่อหมี) พี่มิ้นท์(แม่หมี) อร(น้องหมี) พี่หลิง(พี่หมี) พี่ทรง(ลุงหมี) พี่ก้อย(ป้าหมี) พี่นัด(น้าหมี) พี่อ้อ(อาหมี) พี่ฮวก(ปู่หมี).. อาจมีเหงาบ้างเพราะไม่ได้ไปกะเพื่อนสนิท แต่พี่พี่ทุกคนมาช่วยเติมเต็มความรู้สึก ขอบคุณค่ะ ดีใจมากที่ได้มีโอกาสไปอยู่ค่ายด้วยกัน แม้ลำบากบ้าง แต่ความสุขมันมากมาย
ปี1---ตั้ว เชง เมฆ แชมป์ พลอย บั้ค โบว์ ปอ จอย พั้นช์ แวว ปี2---พี่ส้ม ปิง เสือ โอม อ้อ บอล กุล หวาน แมค เกิ๊บ แจ็ค แอ็ค ฮวก เฟียต แชมป์ ปี3---พี่จ๊อบ เบลล์ ยิม ขวัญ บาส มิ้นท์ เป็ด จอย โบว์ ลักษณ์ แต๊ก บัว โต้ ยิ่น บุช กานต์ แนน พลอย แอม ยศ พีช นัด ก้อย นัท ปิก ผึ้ง ผึ้ง เสี้ยว
ปี4---พี่แอร์ ทรง แอม หลิง ตั้ก หว้า เต๋า ฉัตร น้ำ ฝอ หยุ่น perth พี โต้ ปอ เหงียน ขอบคุณค่าย ขอบคุณจริงๆ PS.ขอบคุณพี่บัณฑิตด้วย เราคงเป็นดั่งเรือน้ำลำหนึ่ง ในทะเลแห่งชีวิตกว้างใหญ่ ฟ้า คลื่นลม ซัดมาก็หวั่นไหว
ในใจมีแต่จุดหมายคือ ฝั่ง มันจะไกลสักเพียงไหน ต้องไป แม้ว่าในหัวใจไม่มีใครเลย
ให้ทุก ๆ ครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้ ก็ขอให้รู้ ที่แห่งนี้นั้นยังมีรักอยู่ เคยเป็นยังไงในตอนนี้ขอให้รู้ ว่าจะไม่มีเปลี่ยนไป และทุก ๆ ครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้ ก็ขอให้รู้ที่ตรงนี้ไม่ว่าจะนาน เท่าไหร่ เราจะมีกันและกัน เป็นหนึ่งใน ดวงใจตลอดไป ก็เพราะหัวใจเราผูกกัน คนสร้างค่าย ค่ายสร้างคนFebruary 15 เพื่อนกันไม่เข้าใจเลย จิงจิง
เรารักกันมากก็จริง
แต่มันก็มีบางอย่างที่เหมือนเราเข้ากันไม่ได้
เหนื่อยเหมือนกันกับการปรับตัว
ตลอดเวลาที่ผ่านมา1ปี
บางครั้งก็อยากเลิก
อยากมองหาอย่างคนอื่น
แต่เราก็รู้ว่าแกรักเรานะ
ความเป็นเพื่อนมันคงต้องใช้เวลาเนอะ
**สรุป สุดท้าย เราก็คิดว่า
--การเป็นเพื่อนกัน อาจต้องใช้เวลาปรับตัวตลอดทั้งชีวิต
เพราะ เมื่อเวลาผ่านไป คนเราก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ --
เราอาจคิดว่าเราเข้าใจกันดีแล้ว
แต่มันก็มีบางครั้งที่เราไม่เข้าใจแกเลย
*เรารักแกนะ หวังว่าแกก็คงรู้ ถึงแม้พวกแกจะไม่ได้อ่านก็ตาม January 30 โย่ว..ช่วงนี้ว่างหน่อยเพราะเป็นช่วงเกษตรแฟร์ (27 ม.ค.-4 ก.พ.)
เราลงชื่อจะไปช่วยพี่ๆเค้าทำงาน(คณะเราทำร้านอาหาร)ช่วงวันหลังๆ เพราะต้องกลับมาช่วยแม่เตรียมของไหว้ตรุษจีน ยุ่งและวุ่นวายมากมาย แต่ก็ดีใจนะที่ได้ช่วยแม่ทำ เฮ้อ...คะแนนMID เริ่มออกแล้ว..คะแนนพอใช้ได้ แต่อารมณ์ว่าต้องFIGHT อยู่ดี เนี่ยใกล้สอบ FINAL แล้วด้วยเร็วชะมัด..ยังขี้เกียดอยู่เลย เวลาเทอมนี้มันผ่านไปเร็วจนยังไม่ค่อยได้ทำไรเลย (หรือว่าเรามัวแต่เล่นมากไปนะ) วันเสาร์ที่21 นะเป็นวันรับปริญญาเจ๊ แอน(พี่สาวของเราเอง)
คณะบริหาร (BBA) Market**ABAC**
ตื่นเต้นมากขนาดเราไม่ได้เป็นคนรับเองนะเนี่ย ดีใจด้วยนะเจ๊ เห็นหน้าป๊าม๊ารู้เลยว่าเค้าดีใจมาก..ที่ลูกเรียนจบไปอีก1คน...หึหึ เราเป็นคนต่อไป วันอาทิตย์ที่22 เป็นวันงาน BYE 'NIOR Acct' 43
จัดที่ โซฟิเทล เซ็นทรัลลาดพร้าว รู้ไหมว่ากลุ่มพวกเราน่ะเตรียมตัวกันนาน มากแต่จริงๆแล้วซื้อชุดกันอาทิตย์นึงก่อนงาน55+ ตอนแต่งตัวมีแอบน้อยใจนิดๆว่า เป็นผู้หญิงเนี่ยมันลำบากจังเนอะ ต้องทำผม แต่งหน้า... ตอนแรกก็เขิลๆ แต่พอไปถึงงาน โห...ทุกคนแต่งสวยๆกันทั้งนั้น (ดูได้จากภาพ) ตอนแรกเราก็ลังเลว่าจะไปงานนี้ดีไหม แต่เรานึกถึงพี่กุ่ย(ปู่รหัส) ก็เลยตัดสินใจไปงานนี้เพื่อพี่เค้า
เรากะพี่เค้าสนิทกันมาก พี่เค้านิสัยดีมาก เหมือนเป็นพี่ชายอีกคนนึงเลย แอบเสียใจที่มีโอกาสได้อยู่กะพี่เค้าแค่ 1 ปี
พี่กุ่ย....เค้าดีใจมากเลยจริงนะที่ได้มีโอกาสรู้จักพี่และได้เป็นน้องของพี่ --มีการโหวตNior ด้วย...พี่Perth+พี่แอม ได้ตำแหน่ง(น่ารักเชียวนะเจ๊) --พี่เต้ย หล่อมากๆ (เห็นภาพพี่เต้ยใส่ บิกินี่สีเขียว แล้วใจละลาย 555+) --รักพี่กุ่ย+พี่ตูนมากๆ --ขนาดเป็นงานBye ของพี่เค้านะ เค้าเห็นว่าดึกแล้วพี่เค้ายังจะมาส่งเรา..
เกรงใจน่ะเลยกลับกะปูน
--ตอนอยู่ในงาน..พอต่ายบอกเรื่องพี่คนนั้นเราเกือบร้องไห้
ทำไมเค้าทำกับเราอย่างนี้เค้าไม่มีสิทธ์นะ เสียใจอ่ะ(เราไม่น่าพลาดเลย SAD) --เห็น พี่ส้มทำงานแล้วเหนื่อย สู้ๆนะพี่ --เฮ้อ...ช่วงนี้เครียดเรื่องเพื่อนนิดนึง --น้องสา+แนน ตั้งใจอ่านหนังสือนะ --รักครอบครัว+เพื่อนๆ+พี่ๆ --HBD 6 ก.พ. เฮียหมู--มีความสุขมากๆนะ รักเฮียมาก..จุ๊บๆ 18 ก.พ. ต่าย --มีความสุขมากๆนะ มีเรื่องไรก็บอกนะ ขอให้ขาวๆๆขึ้นนะเพื่อน 23 ก.พ. ตั้ว --มีความสุขมากๆนะ ดูแลสุขภาพด้วย เห็นไม่ค่อยสบาย เป็นห่วงนะ(อย่าเครียดมากล่ะ)
27ก.พ. พี่โอ๊ต--เอ่อ....มีความสุขมากๆนะพี่ --เรายังชอบเหมือนเดิมนะนุช...ชอบ..ชอบ..(เขิล..แกรู้อยู่แล้ว) แต่แรกนะเลิกจริงๆนะ --แล้วฉันจะฝืนฝืนหัวใจตัวเองได้ไหม แล้วฉันจะฝืนความรู้สึกของฉันได้ยังไง |
|
|
